«Ο Άτρωτος» από τον Stephen King #BookReview

Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου

 

Πόσο μακριά θα έφτανες για να σώσεις την οικογένειά σου; Θα ρίσκαρες τη ζωή σου σε εθνική μετάδοση, μετατρέποντας τον θάνατό σου σε θέαμα για τα πλήθη; Πόσο απάνθρωπη μπορεί να γίνει μια κοινωνία όταν η φτώχεια την ωθεί στα άκρα και η τεχνολογία χρησιμοποιείται ως μέσο καταπίεσης;

Ο Stephen King, γράφοντας με το ψευδώνυμο Richard Bachman, μας μεταφέρει σε ένα δυστοπικό μέλλον που, αν και γράφτηκε το 1982, μοιάζει τρομακτικά επίκαιρο σήμερα. Ο «Άτρωτος», που κυκλοφορεί σε μια εξαιρετικά επιμελημένη νέα έκδοση από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, δεν είναι απλώς ένα θρίλερ δράσης. Είναι μια γροθιά στο στομάχι για την κοινωνική ανισότητα και τη δύναμη των media.

Βρισκόμαστε στο 2025. Ο Μπεν Ρίτσαρντς είναι ένας άνδρας που δεν έχει τίποτα να χάσει. Με μια άρρωστη κόρη που χρειάζεται φάρμακα και μια σύζυγο που αναγκάζεται να κάνει τα πάντα για να επιβιώσουν, ο Μπεν παίρνει την απόφαση της ζωής του. Δηλώνει συμμετοχή στα παιχνίδια θανάτου του «Δικτύου». Επιλέγεται για το πιο δημοφιλές και σκληρό ριάλιτι, το “The Running Man”. Οι κανόνες; Απλοί και θανατηφόροι. Πρέπει να μείνει ζωντανός για 30 ημέρες ενώ τον καταδιώκουν οι «Κυνηγοί» και ολόκληρος ο πληθυσμός της χώρας, που παρακινείται να τον προδώσει για μια χρηματική αμοιβή.

Αν έχετε στο μυαλό σας την ταινία με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ξεχάστε την. Το βιβλίο είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Είναι σκοτεινό, ασφυκτικό και ωμό. Ο Μπεν Ρίτσαρντς δεν είναι ένας «superhero». Είναι ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, εξαθλιωμένος αλλά με μια ατσάλινη θέληση που πηγάζει από την αγάπη για το παιδί του.

Αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο είναι ο τρόπος που ο King περιγράφει τον κόσμο του. Έναν κόσμο όπου η ρύπανση σκοτώνει, οι φτωχοί είναι αναλώσιμοι και η τηλεόραση είναι το «όπιο» που κρατάει τις μάζες υπό έλεγχο. Οι διάλογοι είναι κοφτοί, η δράση καταιγιστική και η αγωνία κορυφώνεται σε κάθε σελίδα, καθώς τα κεφάλαια μετρούν αντίστροφα μέχρι το τέλος.

Το Νοέμβριο, αν δεν κάνω λάθος, άρχισε να παίζεται στις αίθουσες και η νέα ταινία βασισμένη στο βιβλίο σε σκηνοθεσία Edgar Wright και με πρωταγωνιστή τον Glen Powell που είναι, σε γενικές γραμμές, πολύ πιο πιστή στο βιβλίο του Stephen King σε σχέση με την κλασική ταινία του 1987. Ο Wright προσπάθησε να αποδώσει το «πνεύμα» του Richard Bachman,γι’ αυτό και ο Glen Powell υποδύεται έναν χαρακτήρα που πλησιάζει περισσότερο στον “everyman” του βιβλίου. Έναν απεγνωσμένο άνδρα, έναν εργάτη που συμμετέχει στο παιχνίδι από απόλυτη ανάγκη για να σώσει την οικογένειά του, και όχι επειδή είναι κάποιος εκπαιδευμένος στρατιώτης. Η ταινία διατηρεί τη ζοφερή ατμόσφαιρα του βιβλίου και την έννοια του «Δικτύου» που ελέγχει τις μάζες μέσω της τηλεόρασης. Μάλιστα, επειδή η ταινία κυκλοφόρησε το 2025 (το έτος που διαδραματίζεται το βιβλίο), ο Wright εκμεταλλεύτηκε αυτή τη σύμπτωση για να δείξει μια δυστοπία που μοιάζει τρομακτικά με μια «εναλλακτική» δική μας πραγματικότητα.

Γιατί να το διαβάσετε; Γιατί ο King καταφέρνει να μας κάνει να αναρωτηθούμε. Εμείς, ως θεατές, πού σταματάμε; Θα ήμασταν κι εμείς ανάμεσα σε αυτούς που θα έδιναν πληροφορίες για να κερδίσουν λίγα δολάρια, παρακολουθώντας την καταδίωξη από την άνεση του καναπέ μας;

Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί, αλλά σε στοιχειώνει για καιρό μετά το κλείσιμο του οπισθόφυλλου. Μια ιστορία για την αξιοπρέπεια μέσα στην εξαθλίωση και την επανάσταση ενός ανθρώπου ενάντια σε ένα ολόκληρο σύστημα.

Εσείς έχετε διαβάσει Bachman; Προτιμάτε τον «κλασικό» King ή τις πιο δυστοπικές του ιστορίες;

 

Εκδόσεις Κλειδάριθμος

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Στίβεν Κινγκ είναι ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της εποχής μας. Έχει γράψει πάνω από 65 μυθιστορήματα, 200 διηγήματα και δοκίμια, με πωλήσεις άνω των 350.000.000 αντιτύπων. Στα έργα του, πολλά από τα οποία έγιναν ταινίες ή σειρές, συγκαταλέγονται τα Σάλεμς Λοτ, Το Αυτό, Το Κοράκι, το έπος του Μαύρου Πύργου, Η Λάμψη, Το Πράσινο Μίλι, Μίζερι, Καρδιές στην Ατλαντίδα, Το Ινστιτούτο, The Outsider (Ο Ξένος), Εξύψωση, Ωραίες Κοιμωμένες (που έγραψε μαζί με τον γιο του, Owen King), Το παραμύθι, Κριστίν και Χόλι. Έχει τιμηθεί με τα βραβεία Bram Stoker και Locus, από τη Βρετανική, Αμερικανική και Διεθνή Ένωση Συγγραφέων Τρόμου, με το Μετάλλιο Διακεκριμένης Συνεισφοράς στα Αμερικανικά Γράμματα και το Εθνικό Μετάλλιο των Τεχνών των ΗΠΑ, ενώ το 2016 τιμήθηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου για το Σύνολο του Έργου του και το 2018 του απονεμήθηκε το σπουδαίο λογοτεχνικό βραβείο PEN. Επίσης, τα The Outsider (Ο Ξένος) και Το Ινστιτούτο κατέκτησαν την πρώτη θέση στα βραβεία Goodreads Choice, στην κατηγορία μυστηρίου και θρίλερ το 2018 και το 2019, ενώ το Χόλι κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία τρόμου το 2023. Στην ίδια κατηγορία ήταν υποψήφιο και το Μόνο αν μυρίζει αίμα το 2020. Ο Κινγκ ζει στο Μπάνγκορ του Μέιν με τη σύζυγό του, τη μυθιστοριογράφο Τάμπιθα Κινγκ.

 

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.