Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου
Αν σου αρέσει να διαβάζεις ιστορίες με μαγεία, νεράιδες, διαγωνισμούς, βασιλικούς χορούς και πολλά μυστικά, τότε έχεις βρει το επόμενό σου ανάγνωσμα!
Βρισκόμαστε στο Λονδίνο του 1848, όπου τα τελευταία τετρακόσια χρόνια βασιλεύει μια αθάνατη νεραϊδένια βασίλισσα. Η Βασίλισσα Μόριεν έκανε την εμφάνισή της κατά τη διάρκεια μιας μάχης του Πολέμου των Ρόδων. Η συμφωνία που έκανε με τον Εδουάρδο Δ’ έκρινε τον πόλεμο και την τύχη της Βρετανίας. Μέχρι πριν τη μέρα εκείνη, οι Άλλοι έμπαιναν όποτε ήθελαν στη Βρετανία και διασκέδαζαν με τους θνητούς. Όμως, από τη μέρα της μάχης, η πόρτα ανάμεσα στους δύο κόσμους έκλεισε για πάντα. Για τους θνητούς, αυτή ήταν μια καλή εξέλιξη, εφόσον δεν κινδύνευαν πια από τους άλλους που τους χρησιμοποιούσαν σαν παιχνίδια. Επιπλέον είχαν τη δυνατότητα να κάνουν μια συμφωνία με τη Βασίλισσα Μόριεν και να κερδίσουν κάτι.
Τα κορίτσια της υψηλής κοινωνίας έχουν την ευκαιρία να κάνουν τη συμφωνία τους τη μέρα που πρόκειται να κάνουν το ντεμπούτο τους. Οι συμφωνίες τους συνήθως αφορούν σε χαρακτηριστικά που θα τους εξασφαλίσουν έναν καλό γάμο. Τη σεζόν που η Άιβι πρόκειται να κάνει το ντεμπούτο της, η Βασίλισσα Μόριεν έχει ετοιμάσει μια έκπληξη για όλους. Αντί κάθε μια κοπέλα να έχει μια ιδιαίτερη ακρόαση με τη βασίλισσα, τη συναντούν όλες μαζί οι ντεμπιτάντ, όπου τους ανακοινώνεται ότι έχουν τη δυνατότητα να διαγωνιστούν για τη θέση της πριγκίπισσας και συζύγου του γιου της του Μπραμ. Αν η Άιβι καταφέρει να κερδίσει αυτό το διαγωνισμό, θα μπορέσει να αποκαταστήσει την παλιά αίγλη της οικογένειάς της, μετά το σκάνδαλο που προκάλεσε η αδερφή της, και, κατά συνέπεια, να σώσει και ότι έχει απομείνει από την οικογενειακή περιουσία.
Αυτό που ξεκινάει σαν ένα ανάλαφρο ανάγνωσμα εξελίσσεται σε μια αρκετά σκοτεινή ιστορία με αρκετή τροφή για σκέψη. Το βασικό μήνυμα είναι ίσως το «πόσα είναι κανείς διατεθειμένος να χάσει για να πάρει αυτό που θέλει», ή τέλος πάντων, κινείται γύρω από αυτό το πλαίσιο. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί μια ιστορική στιγμή σαν αφετηρία και από εκεί κι έπειτα, χτίζει τον δικό της ιδιαίτερο κόσμο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε για νεραϊδένιους κόσμους και για πλάσματα που χρησιμοποιούν τους θνητούς σαν παιχνίδια. Για το νεραϊδένιο κρασί και τι μπορεί να κάνει σε κάποιον θνητό, να τον μαγέψει για παράδειγμα ώστε να χορεύει μέχρι να ματώσουν τα πόδια του. Κάπου εδώ θυμήθηκα τη σειρά της Holly Black «Η Γενιά του Ανέμου», όμως οι ομοιότητες τελείωσαν περίπου την ίδια στιγμή. Μιλούν και οι δύο συγγραφείς για κόσμους με νεράιδες όμως έχουν κάποιες διαφορές πέρα από ομοιότητες και φυσικά, πρόκειται για τελείως διαφορετικές ιστορίες.
Αυτό που είχε πιο πολύ ενδιαφέρον για μένα ήταν το κομμάτι με τις συμφωνίες. Η αθάνατη βασίλισσα ήξερε πώς να χρησιμοποιήσει τη μαγεία της για να εκμεταλλευτεί τους θνητούς και παρ’ όλο που τα ανταλλάγματα που ζητούσε σε αυτές τις συμφωνίες ήταν τέτοια που θα έπρεπε το λιγότερο να τους προβληματίζουν, εκείνοι συνέχιζαν να επιδιώκουν αυτές τις συμφωνίες. Όμως έτσι είναι ο άνθρωπος, άπληστος.
«Η Συμφωνία των Ρόδων» είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και γρήγορα με μια ιστορία που σε κάνει να θέλεις να δεις τι γίνεται παρακάτω. Η ανατροπή στο τέλος αλλάζει όλα τα δεδομένα και σε κάνει να ανυπομονείς για τη συνέχεια!
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η ΣΑΣΑ ΠΕΪΤΟΝ ΣΜΙΘ είναι συγγραφέας μυθιστορημάτων φαντασίας για νεαρούς αναγνώστες. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πάνω από δώδεκα γλώσσες σε όλο τον κόσμο. Ζει σε ένα σπίτι εκατό ετών στα βουνά της Γιούτα με τον σύζυγό της και (σύμφωνα με τις φήμες) δυο φαντάσματα, αν και δεν τα έχει δει ακόμα.

