Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου

 

Σας αρέσουν τα παραμύθια; Πώς θα σας φαινόταν αν ένας δολοφόνος αποφάσιζε να ξαναγράψει το τέλος των κλασσικών παραμυθιών που όλοι γνωρίζουμε και αντί για ένα ευτυχισμένο τέλος για όλους, να δίνει το δικό του τέλος και τη δική του δικαίωση; Αυτή την ιδέα βάζει σε πράξη η συγγραφέας Έλενα Μπολονάση σε αυτό το βιβλίο και παράλληλα θέτει το θέμα της αυτοδικίας και του κατά πόσο είναι αποδεκτό το να παίρνει κάποιος το νόμο στα χέρια του.

Ξεκινώντας με ένα φόνο στην Κάτω Τιθορέα που θυμίζει το παραμύθι με τα Τρία γουρουνάκια, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με ένα δολοφόνο και αρχίζει να βλέπει τον τρόπο που σκέφτεται και ότι ο αγρότης έπρεπε να τιμωρηθεί. Όταν οι έρευνες της αστυνομίας προχωράνε, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί έπρεπε να τιμωρηθεί. Σιγά σιγά, πέρα από τον δολοφόνο, αρχίζουμε να γνωρίζουμε και την ομάδα που κάνει την αστυνομική έρευνα και που έρχεται κάθε τόσο σε επαφή και με ένα καινούριο φόνο. Κάθε μήνα και ένας νέος φόνος που φαίνεται να ακολουθεί το ίδιο μοτίβο. Η σκηνή του φόνου είναι το τέλος ενός παραμυθιού.

Αυτό είναι και που τρώει τον αστυνόμο Πετρίδη και την ομάδα του. Για ποιο λόγο ο δολοφόνος αναπαριστά παραμύθια με τις σκηνές των φόνων του, αλλά και με ποιον τρόπο επιλέγει το επόμενο θύμα του. Όμως ο Πετρίδης δεν έχει μόνο τη δουλειά που τον απασχολεί, έχει και τα προσωπικά του θέματα που τον απασχολούν. Μια οικογένεια που δεν είναι πλέον όπως πριν μερικά χρόνια, κι ένα ατύχημα που τα τίναξε όλα στον αέρα. Όπως και η υπαστυνόμος Νίκη Δελή, η οποία μπορεί να μην έχει δική της οικογένεια, έχει όμως να σκεφτεί τους γονείς της και τα θέματα υγείας που τους απασχολούν. Μια ομάδα δηλαδή που αποτελείται από καθημερινούς ανθρώπους, με καθημερινά συνηθισμένα προβλήματα και επιφορτισμένη με το δύσκολο έργο να συλλάβει τον δολοφόνο.

Η συγγραφέας έχει κάνει εξαιρετική δουλειά με το να χτίσει την ιστορία της, δίνοντας και την οπτική της αστυνομίας, που προσπαθεί να λύσει το μυστήριο και να συλλάβει τον άνθρωπο που σκορπίζει το θάνατο, αλλά και την οπτική του δολοφόνου. Όσο περνούν οι σελίδες, μαθαίνουμε την ιστορία του δολοφόνου, από το πώς ήρθε σε αυτή τη ζωή, μέχρι στο τι τον ώθησε να προβεί σε αυτές τις πράξεις. Για το δολοφόνο, οι πράξεις του δεν είναι εγκλήματα, δεν είναι θύματα οι άνθρωποι που σκοτώνει. Αποδίδει δικαιοσύνη, «καθαρίζοντας» την κοινωνία από άτομα που κάνουν κακό και περιμένει από την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της και να αναλάβει να βοηθήσει τα θύματά τους.

Από την άλλη, μου άρεσε πολύ και η απεικόνιση των αστυνομικών. Δεν έχουμε για παράδειγμα, έναν αστυνομικό με διαλυμένη οικογένεια λόγω της δουλειάς του, ούτε έναν (σχεδόν) αλκοολικό ντετέκτιβ, όπως πολλές φορές έχουμε συνηθίσει σε τέτοια αναγνώσματα. Μπορεί ο Πετρίδης να είναι σε διάσταση, όμως οι λόγοι που τους οδήγησαν εκεί με τη γυναίκα του είναι τελείως διαφορετικοί. Και φυσικά, δεν τους μαθαίνουμε με το καλημέρα σας!

Το θέμα της κάθε υπόθεσης δολοφονίας είναι διαφορετικό, έχει όμως πάντα να κάνει με το ίδιο αντικείμενο. Κάθε υπόθεση, κάθε θύμα-θύτης έκανε κακό και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανένας. Κάποιοι αναγνώστες μπορεί να δώσουν και δίκιο στο δολοφόνο, αν και εκεί στο τέλος, μπορεί και να το ξανασκεφτούν. Όμως σίγουρα, δε θα υπάρξει κάποιος να πει πως κάποιος από αυτούς τους ανθρώπους δεν ήταν άξιος τιμωρίας.

Το «Μια φορά κι ένας φόνος» είναι το πρώτο βιβλίο της Έλενας Μπολονάση που διαβάζω, δε θα είναι όμως σίγουρα το τελευταίο! Έχει πολύ έξυπνη πλοκή και θέλω πολύ να δω τι άλλο έχει σκεφτεί ή θα σκεφτεί στο μέλλον η συγγραφέας.

 

Εκδόσεις Μίνωας

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Έλενα Μπολονάση είναι Δικηγόρος-Εγκληματολόγος, πτυχιούχος Νομικής και Ελληνικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Εγκληματολογική-Δικαστική Ψυχολογία. Σπούδασε, επίσης, μουσική και σενάριο. Είναι καθηγήτρια σε μεταπτυχιακά προγράμματα Δικαστικής Ψυχολογίας και διδάσκει σε ιδιωτική σχολή: «Εγκληματολογία», «Ανακριτική», «Ποινικό Δίκαιο», «Δίκαιο Ανηλίκων», «Βίαια Εγκλήματα». Έχει ασχοληθεί με τηλεοπτικό, αστυνομικό ρεπορτάζ και είναι μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.). Έργα της: Ο λόφος του Ερνιόν, εκδ. 24γράμματα (βραβευμένο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών) και Ο λύκος μένει σπίτι, εκδ. Ψυχογιός. Έχει λάβει μέρος στις συλλογές διηγημάτων Είκοσι τέσσερις αστυνομικές ιστορίες στις ράγες και Σκοτεινή νήσος, εκδ. Κύφαντα. Έχει τιμηθεί από την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδας με το 1ο και το 3ο βραβείο. Το σενάριο Αντέχεις το σκοτάδι; αποτέλεσε το επίσημο προωθητικό βίντεο του Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας Agatha 2024 και προβλήθηκε από την ΕΡΤ.