Wrap up Μαρτίου 2019

Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου

 

Το πρώτο βιβλίο για το Μάρτη είναι ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω από καιρό. Πρόκειται για  «Το βιβλίο της Άιβι» της Έιμι Ένγκελ. Άκουγα πολύ καιρό για τη συγκεκριμένη διλογία και ένιωθα ότι είχα μείνει πίσω, αναγνωστικά. Οπότε μόλις έπεσε στα χέρια μου, του έδωσα την ευκαιρία που ήθελε. Είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα με ερωτήματα αρκετά έγκυρα και για την εποχή μας. Επίσης, ο χρόνος και ο τρόπος που δημιουργήθηκε η συγκεκριμένη δυστοπική γη, δεν απέχει ούτε πολλά χρόνια από το σήμερα, ούτε πολύ από την πραγματικότητα στην οποία βρισκόμαστε. Ανυπομονώ για το δεύτερο βιβλίο, αν και έχω ακούσει ότι θα με προσγειώσει αρκετά!

Ακολούθησε «Η Κρεμάλα» του Daniel Cole, ενός τραυματιοφορέα που αποφάσισε να παραιτηθεί και να αφοσιωθεί στη συγγραφή και πολύ καλά έκανε το παλικάρι! Τα δύο πρώτα του βιβλία έχουν γίνει παγκόσμια best seller και αναμένουμε εναγωνίως το τρίτο! Ο Βρετανός γράφει και παράλληλα οι εικόνες σχηματίζονται μπροστά σου σαν να βλέπεις ταινία και στο δεύτερο αυτό βιβλίο δείχνει ότι τα καταφέρνει και με τους χαρακτήρες του μια χαρά! Δένει ωραία την πλοκή του με κρυφά στοιχεία που όταν εμφανίζονται μπαίνουν όλα στη θέση τους!

kremala.jpg

Και μετά έπιασα επιτέλους το τελευταίο βιβλίο της αγαπημένης Δήμητρας Ιωάννου, με τίτλο «Η κληρονόμος του ποταμού». Τι ωραίο βιβλίο! Τι υπέροχο μέρος ο Αχέροντας! Ένιωσα σαν να ταξίδεψα εκεί και να είδα τον ποταμό και την κοιλάδα του με τα ίδια μου τα μάτια! Αλλά δεν ταξίδεψα μόνο σε άλλους τόπους. Ταξίδεψα και σε άλλους χρόνους και ήταν τόσο πετυχημένο το ταξίδι που έγινα κι εγώ μέρος της δεκαετίας του εξήντα! Ένιωσα την ατμόσφαιρά της και συνυπήρξα με τους ανθρώπους που άφησαν το στίγμα τους εκείνη την εποχή.

klironomos.jpg

Κι επειδή πολύ νοσταλγία έπεσε, το επόμενο ανάγνωσμα ήταν δυστοπικό και συνέχεια ενός προηγούμενου βιβλίου. «Η επανάσταση της Άιβι» είναι το δεύτερο μέρος της διλογίας της Έιμι Ένγκελ που μας μεταφέρει στο μέλλον, σε μια γη αφού την έχουμε καταστρέψει για άλλη μια φορά. Περίμενα περισσότερα νομίζω από το συγκεκριμένο βιβλίο. Δεν μου άρεσε η αλλαγή στο χαρακτήρα της ηρωίδας. Επίσης, νομίζω πως κάποια γεγονότα συνέβησαν πολύ βιαστικά και χωρίς μεγάλη ανάπτυξη, σε σημείο που κάποια να μη γίνονται πιστευτά, όπως το πόσο γρήγορα εκπαιδεύει νέες ικανότητες η ηρωίδα. Είναι όμως μυθιστόρημα και είναι επιλογή της συγγραφέα να την κάνει να τα «πιάνει» γρήγορα.

Ακολούθησε ένα ρομαντικό βιβλίο που όμοιό του είχα καιρό να διαβάσω. Αν και ήταν ήδη Μάρτιος όταν ξεκίνησα το «Μια μέρα τον Δεκέμβρη», δεν ένιωσα ποτέ εκτός κλίματος ή εκτός εποχής. Είναι η ιστορία ενός ανεκπλήρωτου έρωτα και μιας φιλίας τόσο δυνατής για την οποία αξίζει να κάνει κανείς θυσίες. Ένα ρομαντικό βιβλίο σαν κι αυτό διαβάζεται όποια εποχή του χρόνου υπάρχει η ανάλογη διάθεση!

dekemvri.jpg

 Και ο μήνας κλείνει με «Το αγόρι στο χιόνι» του Samuel Bjørk. Ο Νορβηγός, με το τρίτο του βιβλίο με ήρωες τον Χόλγκερ Μουνκ και τη Μία Κρούγκερ δείχνει να έχει ωριμάσει αρκετά. Η γραφή του είναι πιο δομημένη και οι ήρωές του έχουν πιο πολύ υπόβαθρο. Η ιστορία συνεχίζει κάποιους μήνες πιο μετά από το προηγούμενο βιβλίο, τη στιγμή που η ομάδα έχει διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη και οι περισσότεροι λίγο πολύ ανυπομονούν να επιστρέψουν σε γνώριμα μονοπάτια. Οι περισσότεροι, γιατί η Μία Κρούγκερ ετοιμάζεται για διακοπές μακράς διαρκείας, κάπου ζεστά και χωρίς δολοφόνους. Από ότι φαίνεται όμως, θα πρέπει να τις καθυστερήσει…

agori.jpg

Leave a Reply / Αφήστε ένα σχόλιο

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.