Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου
Τι θα γινόταν αν οι θεοί του Ολύμπου ζούσαν στη σημερινή εποχή; Αν αντί για αρχαίους ναούς είχαμε πολυτελή διαμερίσματα, νυχτερινά κλαμπ, πανεπιστήμια, ακριβά αυτοκίνητα και ατελείωτο κουτσομπολιό; Αν οι θεοί είχαν social media, paparazzi και οικογενειακά δράματα που θα μπορούσαν να γεμίσουν καθημερινά τα πρωτοσέλιδα;
Η Rachel Smythe παίρνει έναν από τους πιο γνωστούς μύθους της ελληνικής μυθολογίας, την ιστορία του Άδη και της Περσεφόνης, και τον μεταφέρει σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Το αποτέλεσμα είναι το «Lore Olympus», ένα webcomic που ξεκίνησε στο Webtoon και εξελίχθηκε σε ένα παγκόσμιο εκδοτικό φαινόμενο. Το πρώτο βιβλίο συγκεντρώνει την αρχή αυτής της ιστορίας και μας συστήνει έναν Όλυμπο πολύ διαφορετικό από εκείνον που γνωρίζουμε από τα αρχαία κείμενα, χωρίς όμως να εγκαταλείπει εντελώς τα πρόσωπα, τις σχέσεις και τις συγκρούσεις της ελληνικής μυθολογίας.
Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται η Περσεφόνη, η νεαρή θεά της Άνοιξης. Έχει μεγαλώσει μακριά από τον Όλυμπο, στον κόσμο των θνητών, κάτω από την ιδιαίτερα προστατευτική, και αρκετά ασφυκτική, επίβλεψη της μητέρας της, της Δήμητρας. Η ζωή της είναι προσεκτικά οργανωμένη και οι επιλογές της περιορισμένες. Η Περσεφόνη έχει μάθει να είναι το «καλό κορίτσι», να ακολουθεί τους κανόνες και να μην προκαλεί προβλήματα.
Όταν όμως μετακομίζει στον Όλυμπο για να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο και να γνωρίσει επιτέλους τον κόσμο από τον οποίο μέχρι τότε ήταν ουσιαστικά αποκλεισμένη, όλα αλλάζουν. Η συγκατοίκησή της με την Άρτεμη, η είσοδός της στην κοινωνία των θεών και κυρίως μια βραδινή έξοδος θα τη φέρουν για πρώτη φορά αντιμέτωπη με έναν κόσμο που δεν γνωρίζει και δεν μπορεί να ελέγξει. Και κάπου εκεί εμφανίζεται ο Άδης.
Ο βασιλιάς του Κάτω Κόσμου απέχει αρκετά από την εικόνα του σκοτεινού και τρομακτικού θεού που έχουμε συνηθίσει. Είναι ένας πανίσχυρος και πάμπλουτος θεός, ιδιοκτήτης μιας τεράστιας επιχείρησης που διαχειρίζεται τον Κάτω Κόσμο, αλλά ταυτόχρονα ένας μοναχικός και αρκετά ανασφαλής άνθρωπος. Η θέση του, η φήμη του και ο τρόπος με τον οποίο τον αντιμετωπίζουν οι υπόλοιποι θεοί έχουν δημιουργήσει γύρω του μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται απαραίτητα σε αυτό που πραγματικά είναι.
Η πρώτη του συνάντηση με την Περσεφόνη είναι αρκετή για να δημιουργήσει μια άμεση έλξη ανάμεσά τους. Όμως η Smythe δεν επιλέγει να κάνει την ιστορία τους μια απλή ρομαντική ιστορία. Γύρω από τους δύο πρωταγωνιστές υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος από μυστικά, παλιές σχέσεις, οικογενειακές εντάσεις, ζήλια, κοινωνικές προσδοκίες και παιχνίδια εξουσίας.
Ο μύθος του Άδη και της Περσεφόνης λειτουργεί ως βάση, αλλά η συγγραφέας δεν προσπαθεί να τον αναπαραγάγει πιστά. Αντίθετα, παίρνει τους γνωστούς χαρακτήρες και τους τοποθετεί σε μια σύγχρονη κοινωνία, επιτρέποντάς τους να αποκτήσουν καινούριες διαστάσεις. Ο Όλυμπος θυμίζει περισσότερο μια υπερβολικά πλούσια, λαμπερή και γεμάτη σκάνδαλα μεγαλούπολη, όπου όλοι γνωρίζουν όλους και η φήμη μπορεί να γίνει εξίσου επικίνδυνη με οποιοδήποτε όπλο.
Η φήμη και η εικόνα που δημιουργούν οι άλλοι για εμάς είναι ένα από τα βασικά θέματα του πρώτου τόμου. Οι θεοί του Ολύμπου ζουν μέσα σε ένα περιβάλλον όπου το κουτσομπολιό αποτελεί σχεδόν νόμισμα. Οι σχέσεις τους σχολιάζονται, οι πράξεις τους μετατρέπονται σε ιστορίες και η πραγματικότητα συχνά μπερδεύεται με όσα πιστεύουν οι άλλοι ότι γνωρίζουν.
Ο Άδης είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα. Επειδή είναι ο βασιλιάς του Κάτω Κόσμου και αδελφός του Δία και του Ποσειδώνα, κουβαλάει πάνω του τη φήμη και τη συμπεριφορά των άλλων δύο. Η Περσεφόνη όμως τον γνωρίζει χωρίς όλες αυτές τις προκαταλήψεις. Και αυτή η διαφορά ανάμεσα στην εικόνα και την πραγματικότητα γίνεται σημαντικό κομμάτι της σχέσης τους.
Η Περσεφόνη, από την άλλη, βρίσκεται ακριβώς στην αντίθετη θέση. Είναι η καινούρια στον Όλυμπο. Είναι νεαρή, άπειρη και προστατευμένη υπερβολικά από τη μητέρα της. Έχει μάθει να υπακούει περισσότερο παρά να αποφασίζει. Η ενηλικίωσή της, επομένως, δεν είναι απλώς μια μετακόμιση σε μια νέα πόλη. Είναι η πρώτη πραγματική ευκαιρία να ανακαλύψει ποια είναι όταν δεν υπάρχει κάποιος άλλος να αποφασίζει για εκείνη.
Αυτό κάνει και τη σχέση της με τη Δήμητρα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Η μητέρα της αγαπά την κόρη της, όμως η αγάπη της έχει μετατραπεί σε υπερπροστασία. Η Περσεφόνη είναι ασφαλής, αλλά δεν είναι ελεύθερη. Και η διαφορά ανάμεσα στα δύο αυτά πράγματα αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδέες που περνούν μέσα από την ιστορία.
Παράλληλα, η Smythe χρησιμοποιεί τους υπόλοιπους θεούς για να δημιουργήσει ένα πολύ μεγαλύτερο δίκτυο σχέσεων. Η Άρτεμη είναι η συγκάτοικος και φίλη της Περσεφόνης, ο Ερμής και ο Έρωτας προσθέτουν χιούμορ και διαφορετικές δυναμικές στην ιστορία, ενώ ο Δίας, η Ήρα, η Αφροδίτη και ο Ποσειδώνας φέρνουν μαζί τους τις δικές τους σχέσεις, εντάσεις και φιλοδοξίες. Ακόμη και χαρακτήρες όπως η Μίνθη αποκτούν σημασία, καθώς η προσωπική ζωή του Άδη δεν είναι τόσο τακτοποιημένη όσο θα μπορούσε να υποθέσει κανείς.
Δεν γίνεται να μιλήσουμε για το «Lore Olympus» χωρίς να σταθούμε στην εικαστική ταυτότητα της Rachel Smythe. Οι θεοί έχουν διαφορετικά χρώματα, με την Περσεφόνη να ξεχωρίζει με το χαρακτηριστικό ροζ και τον Άδη να κινείται σε μπλε και πιο σκοτεινές αποχρώσεις. Η χρωματική παλέτα δεν λειτουργεί απλώς διακοσμητικά. Δημιουργεί ατμόσφαιρα, διαφοροποιεί τους χαρακτήρες και συχνά ενισχύει τα συναισθήματα μιας σκηνής.
Οι σελίδες είναι γεμάτες έντονα χρώματα, σύγχρονα σκηνικά, εντυπωσιακές αντιθέσεις και έναν σχεδιασμό που κάνει το graphic novel να μοιάζει ταυτόχρονα μοντέρνο και παραμυθένιο. Ο Όλυμπος είναι λαμπερός, ο Κάτω Κόσμος πιο σκοτεινός και η Περσεφόνη μοιάζει σχεδόν να φωτίζει τις σκηνές στις οποίες εμφανίζεται.
Ιδιαίτερα επιτυχημένη είναι και η ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και το δράμα. Η Smythe μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις με μια ατάκα και λίγες σελίδες αργότερα να μετατρέψει εντελώς την ατμόσφαιρα. Αυτή η εναλλαγή είναι μέρος της γοητείας του έργου, αλλά ταυτόχρονα σημαίνει ότι το «Lore Olympus» δεν είναι τόσο ανάλαφρο όσο μπορεί να υποθέσει κανείς κοιτάζοντας μόνο την πολύχρωμη αισθητική του.
Στο τέλος του πρώτου τόμου, αυτό που μένει δεν είναι απλώς η προσμονή για την εξέλιξη του ειδυλλίου ανάμεσα στην Περσεφόνη και τον Άδη. Είναι η αίσθηση ότι μόλις άνοιξε η πόρτα σε έναν πολύ μεγαλύτερο κόσμο. Έναν κόσμο όπου οι θεοί έχουν τις ίδιες ανασφάλειες, τους ίδιους φόβους, τις ίδιες ανάγκες και, δυστυχώς, πολλές φορές τις ίδιες καταστροφικές συμπεριφορές με τους ανθρώπους.
Το «Lore Olympus» είναι μια ιδιαίτερα σύγχρονη ματιά σε έναν πανάρχαιο μύθο. Είναι ρομαντικό, αστείο, πολύχρωμο και γρήγορο στην ανάγνωση, αλλά πίσω από την pop αισθητική του κρύβει μια ιστορία ενηλικίωσης, αναζήτησης ταυτότητας και διεκδίκησης της προσωπικής ελευθερίας. Η Περσεφόνη πρέπει να μάθει να αποφασίζει για τον εαυτό της, ο Άδης πρέπει να αντιμετωπίσει τις δικές του ανασφάλειες και οι δυο τους καλούνται να γνωρίσουν ο ένας τον άλλον πέρα από τις φήμες και τις προκαταλήψεις που τους περιβάλλουν.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Η Rachel Smythe είναι η δημιουργός του φαινομένου του Webtoon, «Lore Olympus». Το «Lore Olympus», που έκανε το ντεμπούτο του στο Webtoon Originals το 2018, κέρδισε το κοινό χάρη στο εντυπωσιακό του σκηνικό, το εξαιρετικά εύστοχο κωμικό του ύφος, τους πολυδιάστατους χαρακτήρες με τις περίπλοκες σχέσεις και, πάνω απ’ όλα, την εκθαμβωτική εικαστική του αισθητική. Χάρη στο ταλέντο και την αφηγηματική δεινότητα της Rachel, η σειρά σημειώνει διαρκώς αυξανόμενη επιτυχία, αποσπώντας πλήθος διακρίσεων του κλάδου —συμπεριλαμβανομένων βραβείων Eisner το 2022 και το 2023— ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η δημιουργία μιας μεταφοράς της σειράς σε animation σε συνεργασία με τα Jim Henson Studios.
