Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου
Η Emily Henry έχει καταφέρει να γίνει μία από εκείνες τις συγγραφείς των οποίων το όνομα στο εξώφυλλο είναι από μόνο του αρκετό για να με κάνει να θέλω να ανοίξω ένα βιβλίο. Όχι επειδή περιμένω κάθε φορά ακριβώς την ίδια ιστορία, το αντίθετο μάλιστα, αλλά επειδή ξέρω πως πίσω από ένα ρομαντικό στόρι θα βρω συνήθως ανθρώπους με ανασφάλειες, φόβους και πράγματα που δεν λένε εύκολα ούτε στους άλλους ούτε στον ίδιο τους τον εαυτό. Μετά το «Μια αστεία ιστορία», η συγγραφέας επιστρέφει με μια ιστορία που παίζει ακόμη περισσότερο με την έννοια της αφήγησης. Γιατί τελικά, ποιος έχει το δικαίωμα να πει την ιστορία μιας ζωής; Και πόσο μπορεί να αλλάξει μια ιστορία ανάλογα με το ποιος την αφηγείται;
Στην «Υπέροχη, Μεγάλη, Όμορφη Ζωή», η Άλις Σκοτ βρίσκεται επιτέλους μπροστά σε μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη συγγραφική της πορεία. Είναι αισιόδοξη, φιλική, αποφασισμένη και θέλει απελπισμένα να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει κάτι μεγάλο. Όταν η μυστηριώδης και θρυλική Μάργκαρετ Άιβς, μια γυναίκα που κάποτε βρισκόταν στο επίκεντρο της δημοσιότητας και στη συνέχεια εξαφανίστηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τον δημόσιο χώρο, της δίνει την ευκαιρία να γνωρίσει την ιστορία της, η Άλις καταλαβαίνει πως ίσως αυτή να είναι η στιγμή που περίμενε. Μόνο που δεν είναι η μοναδική που έχει βρεθεί στο νησάκι Λιτλ Κρέσεντ για αυτόν τον σκοπό.
Ο Χέιντεν Άντερσον, βραβευμένος συγγραφέας και εντελώς διαφορετικός από την Άλις, βρίσκεται εκεί για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Εκείνη βλέπει τα πράγματα με αισιοδοξία και πλησιάζει τους ανθρώπους με ευκολία. Εκείνος είναι πιο κλειστός, ψυχρός και ξεκάθαρα ανταγωνιστικός. Και οι δύο όμως θέλουν το ίδιο πράγμα, να κερδίσουν την εμπιστοσύνη της Μάργκαρετ και να γίνουν εκείνοι που θα αφηγηθούν τη ζωή της.
Η Μάργκαρετ αποφασίζει να δώσει και στους δύο μια ευκαιρία. Για έναν μήνα, η Άλις και ο Χέιντεν θα συναντιούνται μαζί της, ο καθένας ξεχωριστά, θα ακούν τη δική της πλευρά της ιστορίας και, στο τέλος, εκείνη θα αποφασίσει ποιος είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να γράψει τη βιογραφία της. Το πρόβλημα; Δεν επιτρέπεται να μοιραστούν όσα μαθαίνουν. Και αυτό σημαίνει πως, ενώ βρίσκονται διαρκώς ο ένας κοντά στον άλλο, στην πραγματικότητα γνωρίζουν δύο διαφορετικές εκδοχές της ίδιας ζωής.
Εδώ βρίσκεται και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου. Το «Υπέροχη, Μεγάλη, Όμορφη Ζωή» δεν είναι μόνο ένα rivals-to-lovers romance, ούτε μόνο η ιστορία δύο συγγραφέων που ανταγωνίζονται για μια επαγγελματική ευκαιρία. Είναι και μια ιστορία για τη μνήμη, την αλήθεια και τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζουμε τις αφηγήσεις μας. Μια ζωή δεν είναι ποτέ απλώς μια σειρά από γεγονότα. Είναι οι επιλογές που κάναμε, εκείνες που δεν κάναμε, όσα είπαμε και όσα επιλέξαμε να κρατήσουμε κρυφά. Και όταν προσπαθείς να αφηγηθείς τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου, πρέπει αναγκαστικά να αποφασίσεις ποια κομμάτια θα κρατήσεις και ποια θα αφήσεις απέξω.
Η Μάργκαρετ Άιβς είναι ο χαρακτήρας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται ολόκληρο το βιβλίο, ακόμη κι όταν δεν βρίσκεται στο επίκεντρο της σκηνής. Η ζωή της μοιάζει με μία από εκείνες τις ιστορίες που θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν θρύλος. Οικογενειακό χρήμα, σκάνδαλα, έρωτες, δημόσια έκθεση και μια εξαφάνιση από τα φώτα της δημοσιότητας που άφησε πίσω της περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις. Η Henry όμως δεν χρησιμοποιεί το παρελθόν της απλώς ως ένα μυστήριο που πρέπει να λυθεί. Μέσα από τη Μάργκαρετ εξερευνά το βάρος της οικογενειακής ιστορίας και το πόσο δύσκολο είναι να ξεφύγεις από μια ταυτότητα που οι άλλοι έχουν δημιουργήσει για σένα.
Γιατί τι συμβαίνει όταν ο κόσμος πιστεύει ότι σε γνωρίζει, ενώ στην πραγματικότητα γνωρίζει μόνο την εκδοχή σου που έχει δει στις εφημερίδες; Τι μένει από έναν άνθρωπο όταν η δημόσια εικόνα του γίνεται πιο ισχυρή από τον ίδιο; Και μπορεί άραγε κάποιος να αποφασίσει να ξαναπεί την ιστορία του διαφορετικά, μετά από τόσα χρόνια;
Η Άλις, από την άλλη, είναι ένας χαρακτήρας που βρίσκεται σε ένα εντελώς διαφορετικό σημείο της ζωής του. Θέλει να αποδείξει ότι αξίζει. Όχι μόνο στους άλλους, αλλά και στον εαυτό της. Η μεγάλη αυτή ευκαιρία μοιάζει σαν μια υπόσχεση πως, αν καταφέρει να κερδίσει, όλα όσα μέχρι τώρα αμφισβητούσε για τον εαυτό της θα μπουν επιτέλους στη θέση τους. Η ανάγκη της όμως για επιτυχία συνδέεται και με μια άλλη ανάγκη. Να καταλάβει ποια είναι όταν σταματήσει να προσπαθεί να γίνει η εκδοχή του εαυτού της που περιμένουν οι άλλοι.
Ο Χέιντεν λειτουργεί αρχικά ως το απόλυτο αντίθετό της. Είναι δύσκολο να τον προσεγγίσεις και ακόμη δυσκολότερο να καταλάβεις τι σκέφτεται. Η αντιπαράθεση ανάμεσά τους δίνει φυσικά χώρο για το γνωστό, απολαυστικό banter που η Emily Henry ξέρει τόσο καλά να γράφει. Πίσω όμως από τις ειρωνείες και τον ανταγωνισμό, υπάρχει σταδιακά η δυνατότητα να γνωρίσουν ο ένας τον άλλον έξω από τις πρώτες εντυπώσεις τους.
Και αυτό είναι κάτι που συναντάμε συχνά στα βιβλία της Henry. Οι χαρακτήρες της πολλές φορές νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς ποιος είναι ο άνθρωπος απέναντί τους, μόνο και μόνο για να ανακαλύψουν πως έχουν δει μια πολύ μικρή πλευρά του. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτή η ιδέα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς ολόκληρο το βιβλίο ασχολείται με το ποια εκδοχή της ιστορίας είναι αληθινή. Η Άλις και ο Χέιντεν προσπαθούν να καταλάβουν τη Μάργκαρετ, ενώ παράλληλα προσπαθούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλον. Και φυσικά, προσπαθούν να καταλάβουν καλύτερα και τον ίδιο τους τον εαυτό.
Η ρομαντική ιστορία χτίζεται μέσα σε αυτή την ένταση και τον περιορισμό. Είναι δύο άνθρωποι που έχουν κάθε λόγο να κρατούν αποστάσεις, αφού ο ένας αποτελεί άμεσο επαγγελματικό εμπόδιο για τον άλλον. Την ίδια στιγμή, όμως, είναι και οι μόνοι που μπορούν να καταλάβουν πραγματικά τι σημαίνει αυτή η παράξενη κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Η έλξη υπάρχει, όμως μαζί της υπάρχει και η καχυποψία. Η επιθυμία να πλησιάσουν τον άλλο συγκρούεται με την ανάγκη να προστατεύσουν τον εαυτό τους.
Αυτό που ξεχωρίζει είναι πως η σχέση τους δεν είναι αποκομμένη από την υπόλοιπη ιστορία. Το romance συνδέεται άμεσα με τα βασικά θέματα του βιβλίου. Την εμπιστοσύνη, την ειλικρίνεια και το πόσο δύσκολο είναι να αφήσεις κάποιον να σε δει πραγματικά. Άλλωστε, για να δημιουργήσεις μια ουσιαστική σχέση με έναν άνθρωπο, πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσεις να ελέγχεις απόλυτα την εικόνα που έχει για σένα.
Η Emily Henry εξακολουθεί να γράφει με εκείνον τον τρόπο που κάνει τις ιστορίες της εύκολα προσβάσιμες, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι επιφανειακές. Η γραφή της έχει χιούμορ και ρυθμό, αλλά παράλληλα αφήνει χώρο για πιο ουσιαστικές σκέψεις. Το «Υπέροχη, Μεγάλη, Όμορφη Ζωή» έχει ρομαντισμό, ένταση και ανατροπές, αλλά ταυτόχρονα είναι μια ιστορία για ανθρώπους που προσπαθούν να πάρουν στα χέρια τους την αφήγηση της ζωής τους.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το σημαντικότερο ερώτημα του βιβλίου. Πόσες ζωές μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος μέσα στην ίδια του την ιστορία; Η ζωή που έζησε, η ζωή που οι άλλοι πιστεύουν ότι έζησε, η ζωή που θα ήθελε να είχε ζήσει και εκείνη που τελικά επιλέγει να αφηγηθεί.
Το «Υπέροχη, Μεγάλη, Όμορφη Ζωή» είναι λοιπόν μια ιστορία αγάπης, αλλά δεν περιορίζεται μόνο σε αυτή. Είναι μια ιστορία για το παρελθόν που συνεχίζει να μας ακολουθεί, για οικογενειακά μυστικά και μεγάλες αποφάσεις, για τις ιστορίες που κρύβουμε και για εκείνες που επιτρέπουμε τελικά στους άλλους να ακούσουν. Και μέσα σε όλα αυτά, η Emily Henry επιστρέφει σε κάτι που κάνει ξανά και ξανά στα βιβλία της. Μας θυμίζει πως οι άνθρωποι δεν χωράνε εύκολα στους ρόλους που τους έχουμε δώσει.
Γιατί καμιά φορά ο «ανταγωνιστής» μπορεί να γίνει ο άνθρωπος που σε καταλαβαίνει περισσότερο από όλους. Κάποιος που μοιάζει να έχει ήδη βρει τον δρόμο του μπορεί να έχει τις ίδιες αμφιβολίες με εσένα. Και μια ιστορία που νομίζεις πως γνωρίζεις μπορεί να αλλάξει εντελώς, αρκεί να την ακούσεις από μια διαφορετική πλευρά.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Emily Henry γράφει νεανικές ιστορίες για την οικογένεια, τη φιλία και τον έρωτα. Τα βιβλία της έχουν βρεθεί στην κορυφή της λίστας των New York Times. Έχει σπουδάσει δημιουργική γραφή στο Hope College. Ζει και γράφει στο Σινσινάτι. Περισσότερες πληροφορίες για τη συγγραφέα μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα της: www.emilyhenrybooks.com

