Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου

 

Ένα αισθησιακό romance για τις συμφωνίες που ξεκινούν με ξεκάθαρους όρους και καταλήγουν να δοκιμάζουν τα όρια ανάμεσα στην επιθυμία, την ανάγκη και τον έρωτα.

Η Μαρία Στεφάνου επιστρέφει με το «Το Άγγιγμά σου», ένα σύγχρονο αισθηματικό μυθιστόρημα που χρησιμοποιεί ένα γνώριμο μοτίβο της ρομαντικής λογοτεχνίας, μια σχέση που ξεκινά ως συμφωνία, για να εξερευνήσει όσα συμβαίνουν όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να βάλουν κανόνες σε κάτι που από τη φύση του δυσκολεύεται να υπακούσει σε κανόνες.

Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται η Γαλήνη Ζέρβα. Κάποτε ονειρευόταν να γίνει σχεδιάστρια μόδας, όμως η ζωή την οδήγησε σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Πλέον εργάζεται ως επαγγελματίας μασέρ, χρησιμοποιώντας τα χέρια της για να προσφέρει ανακούφιση σε ανθρώπους που κουβαλούν την ένταση και την κούραση της καθημερινότητας. Ένας από αυτούς είναι ο Τζώρτζης Δάλαρης, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας που εργάζεται στην οικογενειακή εταιρεία αρωμάτων και καλλυντικών. Η καθημερινότητά του είναι γεμάτη ευθύνες, πίεση και υποχρεώσεις, και το μασάζ της Γαλήνης έχει γίνει ο δικός του τρόπος να αποφορτίζεται.

Η σχέση τους, επομένως, ξεκινά ήδη με μια ιδιότυπη οικειότητα. Η Γαλήνη γνωρίζει το σώμα του Τζώρτζη μέσα από την επαγγελματική της ιδιότητα, ενώ εκείνος έχει μάθει να εμπιστεύεται τα χέρια της. Δεν πρόκειται όμως για μια απλή σχέση επαγγελματία και πελάτη. Ανάμεσά τους υπάρχει έλξη, και αυτή η έλξη είναι που οδηγεί την ιστορία στο επόμενο επίπεδο.

Ο Τζώρτζης προτείνει στη Γαλήνη να υποδυθεί τη σύντροφό του για δύο χρόνια, έναντι μιας σημαντικής χρηματικής αμοιβής. Η συμφωνία είναι από την αρχή ξεκάθαρη. Πρόκειται για μια επαγγελματική συναλλαγή με συγκεκριμένους όρους και χωρίς συναισθηματικές δεσμεύσεις. Η ισχυρή ερωτική χημεία που υπάρχει ανάμεσά τους, όμως, κάνει τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα. Έτσι, στη συμφωνία προστίθεται και το σεξ, χωρίς υποσχέσεις και χωρίς απαιτήσεις για κάτι περισσότερο.

Και κάπου εδώ βρίσκεται το βασικό ερώτημα του βιβλίου. Τι συμβαίνει όταν δύο άνθρωποι συμφωνούν να προσποιηθούν κάτι που, στην πραγματικότητα, αρχίζουν σταδιακά να αισθάνονται;

Η ιδέα της προσποιητής σχέσης δεν είναι καινούρια στη ρομαντική λογοτεχνία. Αυτό που έχει σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο κάθε συγγραφέας αξιοποιεί το συγκεκριμένο trope για να μιλήσει για τους χαρακτήρες του. Στην περίπτωση του «Το Άγγιγμά σου», η συμφωνία λειτουργεί ως ένα ασφαλές πλαίσιο μέσα στο οποίο η Γαλήνη και ο Τζώρτζης μπορούν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον χωρίς να χρειάζεται, τουλάχιστον στην αρχή, να παραδεχτούν τι πραγματικά συμβαίνει μεταξύ τους.

Για τη Γαλήνη, η συμφωνία έχει και μια πολύ πρακτική διάσταση. Η οικονομική ανταμοιβή μπορεί να της προσφέρει μια διέξοδο και να της δώσει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής της. Παράλληλα, όμως, η συγκεκριμένη επιλογή την υποχρεώνει να μπει σε έναν ρόλο. Από τη στιγμή που θα γίνει η «σύντροφος» του Τζώρτζη, δεν αρκεί να αισθάνεται άνετα μαζί του. Πρέπει να πείσει και τους άλλους ότι η σχέση τους είναι πραγματική.

Αυτό δημιουργεί ένα ενδιαφέρον παιχνίδι ανάμεσα στην ταυτότητα και την προσποίηση. Πόσο διαφορετικό είναι τελικά το να υποδύεσαι μια σύντροφο από το να είσαι σύντροφος; Και σε ποιο σημείο η επανάληψη μιας συμπεριφοράς αρχίζει να μετατρέπεται σε πραγματικότητα;

Η Γαλήνη είναι ένας χαρακτήρας που βρίσκεται ακριβώς πάνω σε αυτή τη διαχωριστική γραμμή. Δεν ξεκινά την ιστορία ως μια γυναίκα που περιμένει να σωθεί από έναν πλούσιο άντρα. Έχει ήδη μια ζωή, μια δουλειά και ένα παλιότερο όνειρο που δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει. Η συμφωνία με τον Τζώρτζη είναι δική της απόφαση, μια επιλογή που παίρνει έχοντας επίγνωση των όρων. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί επιτρέπει στη σχέση να εξελιχθεί όχι αποκλειστικά ως ιστορία οικονομικής εξάρτησης, αλλά ως σύγκρουση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που προσπαθούν να ελέγξουν την επιθυμία τους.

Απέναντί της, ο Τζώρτζης ξεκινά ως ο ισχυρός πόλος της σχέσης. Είναι οικονομικά επιτυχημένος, βρίσκεται σε θέση εξουσίας και είναι εκείνος που κάνει την πρόταση. Η οικογενειακή επιχείρηση, οι υποχρεώσεις και η ένταση της καθημερινότητάς του σκιαγραφούν έναν άνθρωπο που έχει μάθει να λειτουργεί μέσα σε ένα περιβάλλον όπου ο έλεγχος και η αποτελεσματικότητα έχουν σημασία. Η Γαλήνη, αντίθετα, εισέρχεται στη ζωή του μέσα από μια πράξη φροντίδας. Το άγγιγμα, το μασάζ, τη σωματική χαλάρωση.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι ο τίτλος του βιβλίου παραπέμπει ακριβώς στην αφή. Το άγγιγμα δεν είναι εδώ μόνο ερωτικό. Είναι ένας τρόπος επικοινωνίας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι δύο ήρωες συναντιούνται πριν ακόμη επιτρέψουν στον εαυτό τους να συναντηθεί συναισθηματικά. Τα χέρια της Γαλήνης προσφέρουν στον Τζώρτζη κάτι που η καθημερινότητά του δεν μπορεί να του προσφέρει. Παύση. Αργότερα, όμως, αυτό το άγγιγμα αποκτά διαφορετικό νόημα, καθώς η σωματική οικειότητα αρχίζει να δημιουργεί συναισθηματικούς δεσμούς.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το μοτίβο των αρωμάτων που διατρέχει την παρουσίαση του βιβλίου. Κρίνος, περγαμόντο και κεχριμπάρι συνδέονται με τους ήρωες και δημιουργούν ένα αισθητηριακό λεξιλόγιο γύρω από την ιστορία. Η όσφρηση, όπως και η αφή, είναι από τις αισθήσεις που συνδέονται άμεσα με τη μνήμη, την επιθυμία και την οικειότητα. Έτσι, το περιβάλλον της οικογενειακής επιχείρησης του Τζώρτζη δεν λειτουργεί απλώς ως επαγγελματικό σκηνικό, αλλά ταιριάζει θεματικά με ένα μυθιστόρημα που θέλει να μιλήσει για την έλξη μέσα από τις αισθήσεις.

Παράλληλα, η ιστορία εξετάζει την έννοια των ορίων. Η αρχική συμφωνία προσπαθεί να ορίσει με ακρίβεια τι επιτρέπεται και τι όχι. Δύο χρόνια. Μια συγκεκριμένη αμοιβή. Μια προσποιητή σχέση. Σεξ χωρίς δεσμεύσεις. Όσο όμως η σχέση εξελίσσεται, οι αρχικοί κανόνες αρχίζουν να δοκιμάζονται. Γιατί οι άνθρωποι μπορούν να συμφωνήσουν σε ένα συμβόλαιο, όχι όμως να υπογράψουν συμβόλαιο με τα συναισθήματά τους.

Εκεί ακριβώς αποκτά ενδιαφέρον το romance της Στεφάνου. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν η Γαλήνη και ο Τζώρτζης θα έρθουν κοντά. Αυτό είναι σχεδόν δεδομένο από την αρχή. Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσουν να διαχειριστούν όσα σημαίνει αυτή η εγγύτητα όταν η αρχική συμφωνία πάψει να τους προστατεύει.

Η Γαλήνη αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι το ψέμα που συμφώνησε να υπηρετήσει κινδυνεύει να γίνει πραγματικότητα. Και τότε η οικονομική ασφάλεια που της προσφέρει η συμφωνία συγκρούεται με κάτι πολύ πιο δύσκολο να ελεγχθεί. Την ανάγκη για συναισθηματική ασφάλεια. Η καρδιά της, που ήδη παρουσιάζεται ως πληγωμένη, γίνεται το πραγματικό πεδίο σύγκρουσης της ιστορίας.

Το «Το Άγγιγμά σου» κινείται, επομένως, σε ένα γνώριμο πλαίσιο του contemporary romance, αλλά αξιοποιεί τις συμβάσεις του για να μιλήσει για την εμπιστοσύνη, την ανάγκη, την επιθυμία και τον φόβο της συναισθηματικής έκθεσης. Η συμφωνία των ηρώων δεν είναι παρά η αφετηρία. Όσο περισσότερο προσπαθούν να κρατήσουν τη σχέση τους μέσα στα όρια που οι ίδιοι έθεσαν, τόσο περισσότερο η ιστορία τους οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Η Μαρία Στεφάνου έχει επιλέξει ένα trope που προσφέρει από μόνο του ένταση. Fake relationship, forced proximity, ερωτική χημεία και ένας σαφής χρονικός περιορισμός. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο πώς οι κανόνες της συμφωνίας μετατρέπονται σταδιακά σε εμπόδιο, καθώς οι δύο ήρωες αρχίζουν να μην μπορούν να ξεχωρίσουν εύκολα τον ρόλο από την πραγματική σχέση.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίου. Η ιστορία δεν βασίζεται στην ιδέα ότι ο έρωτας μπορεί να προγραμματιστεί, αλλά στην ακριβώς αντίθετη διαπίστωση. Μπορείς να συμφωνήσεις πότε θα αρχίσει κάτι, πόσο θα διαρκέσει και ποιοι θα είναι οι όροι του. Δεν μπορείς, όμως, να αποφασίσεις πότε θα πάψει να είναι προσποίηση.

Η Γαλήνη και ο Τζώρτζης ξεκινούν με μια συμφωνία που υποτίθεται ότι θα κρατήσει τα συναισθήματα έξω από τη σχέση τους. Το πραγματικό ερώτημα, όμως, είναι αν δύο άνθρωποι μπορούν να αγγίζουν ο ένας τον άλλον χωρίς, κάποια στιγμή, να αγγίξουν και κάτι πολύ βαθύτερο. Και σε ένα romance, αυτή είναι συνήθως η συμφωνία που κανείς δεν καταφέρνει να τηρήσει.

 

Εκδόσεις Silk

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Μαρία Στεφάνου Κοβιού γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Κορυδαλλό. Από παιδί αγαπούσε το θέατρο και τομεγαλύτερο όνειρο της ζωής της ήταν να γίνει ηθοποιός. Από πολύ μικρή ξεκίνησε μαθήματα Υποκριτικής και Θεάτρου ενώ συμμετείχε σε αρκετές ερασιτεχνικές παραστάσεις. Αργότερα σπούδασε Υποκριτική στο Θέατρο των Αλλαγών και η συγγραφή προέκυψε στη συνέχεια αναπάντεχα, δειλά και ερασιτεχνικά. Άρχισε να γράφει τις πρώτες της ιστορίες μόνο για την ίδια αλλά και για εκείνους που ήθελαν να τις διαβάσουν. Όμως επειδή τα όνειρα είναι για να πραγματοποιούνται, ήρθε η στιγμή που κράτησε στα χέρια της έντυπο το πρώτο της βιβλίο. Όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία… Αγαπάει όλων των ειδών τα βιβλία, την τέχνη, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Αγαπάει επίσης τους μεγάλους έρωτες, εκείνους που απλά προέκυψαν δίχως γιατί ή επειδή, όμως υπάρχουν εξαιτίας της ίδιας της μοίρας, και γι’ αυτούς θέλω να γράφει, να τους εκφράζει και να τους μοιράζεται.