Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου
Πριν από μερικά χρόνια, η Ali Hazelwood κατάφερε να δημιουργήσει μια πολύ ξεχωριστή θέση στον χώρο του σύγχρονου romance, παντρεύοντας την επιστήμη με το χιούμορ, τους ευφυείς διαλόγους με τη συναισθηματική ένταση και τους χαρακτήρες που κουβαλούν ανασφάλειες, τραύματα και φιλοδοξίες. Με το «Προβληματικός καλοκαιρινός έρωτας επιστρέφει με μια ιστορία που εξ αρχής μοιάζει να πατάει πάνω σε γνώριμα τροπάρια του είδους. Η διαφορά ηλικίας, ο κολλητός του αδερφού της, forced proximity, γάμος σε μακρινό προορισμό. Μόνο που αυτή τη φορά δεν τα χρησιμοποιεί απλώς για να χτίσει μια ανάλαφρη ρομαντική ιστορία. Αντίθετα, τα μετατρέπει σε αφορμή για να εξερευνήσει τα όρια, τις ενοχές και το κατά πόσο μια σχέση μπορεί να είναι πραγματικά ισότιμη όταν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές αμφισβητούν συνεχώς τη νομιμότητά της.
Η Μάγια Κίλγκορ είναι είκοσι τριών ετών, βρίσκεται ακόμη σε μια μεταβατική περίοδο της ζωής της και προσπαθεί να βρει τον δρόμο της, τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο Κόνορ Χάρκνες, ένας επιτυχημένος άνδρας στον χώρο της βιοτεχνολογίας, δεκαπέντε χρόνια μεγαλύτερός της και στενός φίλος του αδελφού της. Η έλξη ανάμεσά τους υπάρχει εδώ και καιρό, όμως ο Κόνορ επιμένει ότι οποιαδήποτε σχέση μεταξύ τους θα ήταν λανθασμένη, κυρίως εξαιτίας της διαφοράς ηλικίας αλλά και της ανισορροπίας που θεωρεί πως υπάρχει ανάμεσά τους. Όταν όμως οι δυο τους βρεθούν στη Σικελία για τον γάμο του αδελφού της Μάγια και αναγκαστούν να περάσουν αρκετές ημέρες μαζί, η απόσταση που κρατούσαν αρχίζει να γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να διατηρηθεί.
Αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα είναι ότι η Hazelwood δεν αντιμετωπίζει τη διαφορά ηλικίας ως ένα απλό «πικάντικο» στοιχείο της πλοκής. Αντίθετα, το καθιστά τον βασικό άξονα της ιστορίας. Οι χαρακτήρες συζητούν συνεχώς για αυτό, το αμφισβητούν, το αναλύουν και δεν προσπαθούν ποτέ να πείσουν τον αναγνώστη ότι πρόκειται για ένα εμπόδιο που ξεπερνιέται εύκολα. Ο Κόνορ είναι εκείνος που βάζει τα περισσότερα όρια, όχι επειδή δεν αγαπά τη Μάγια, αλλά επειδή φοβάται μήπως η σχέση τους στηρίζεται σε μια άνιση δυναμική. Η συγγραφέας επιλέγει να μην παρακάμψει αυτές τις ενστάσεις, αλλά να τις χρησιμοποιήσει για να αναπτύξει ουσιαστικά τους χαρακτήρες της και να δώσει μεγαλύτερο βάθος στη σχέση τους.
Η Μάγια είναι ίσως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ηρωίδες που έχει γράψει η Hazelwood. Δεν είναι η αψεγάδιαστη, πάντα σίγουρη γυναίκα που ξέρει ακριβώς τι θέλει. Είναι παρορμητική, συχνά θυμώνει εύκολα, κάνει λάθη και βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία να γνωρίσει τον εαυτό της. Αυτή η ατέλειά της την κάνει ιδιαίτερα ανθρώπινη. Παράλληλα όμως διαθέτει πείσμα, ευαισθησία και μια αξιοσημείωτη συναισθηματική ωριμότητα όταν χρειάζεται να υπερασπιστεί όσα πιστεύει.
Ο Κόνορ, από την άλλη, είναι ένας ήρωας αρκετά διαφορετικός από όσους έχουμε συνηθίσει στα βιβλία της συγγραφέα. Δεν βασίζεται στη γοητεία ή στον σαρκασμό του για να κερδίσει τον αναγνώστη. Είναι εσωστρεφής, συγκρατημένος και κουβαλά ένα έντονο αίσθημα ευθύνης που πολλές φορές μετατρέπεται σε αυτοτιμωρία. Η μεγαλύτερη μάχη που δίνει δεν είναι απέναντι στη Μάγια αλλά απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό και στις πεποιθήσεις που έχει διαμορφώσει σχετικά με το τι επιτρέπεται και τι όχι. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση είναι που κάνει τον χαρακτήρα του τόσο ενδιαφέροντα.
Η χημεία των δύο πρωταγωνιστών αναπτύσσεται αργά, μέσα από μικρές καθημερινές στιγμές, συζητήσεις, βλέμματα και αμοιβαίες εξομολογήσεις. Η Hazelwood εξακολουθεί να γράφει εξαιρετικά το slow burn, δημιουργώντας μια ένταση που δεν βασίζεται μόνο στη σωματική έλξη αλλά κυρίως στη συναισθηματική εγγύτητα. Όσο περισσότερο γνωρίζονται οι χαρακτήρες, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνονται ότι οι λόγοι που τους κρατούσαν μακριά ίσως να μην είναι τόσο ξεκάθαροι όσο πίστευαν αρχικά.
Ιδιαίτερο ρόλο παίζει και το σκηνικό της Σικελίας. Το καλοκαιρινό τοπίο, οι παραθαλάσσιες εικόνες, τα τοπικά φαγητά, οι εκδρομές και η ατμόσφαιρα ενός destination wedding δημιουργούν ένα υπέροχο φόντο, χωρίς όμως να επισκιάζουν τους χαρακτήρες. Η Σικελία λειτουργεί περισσότερο ως ένας χώρος όπου οι ήρωες αναγκάζονται να σταματήσουν να κρύβονται πίσω από τη δουλειά, τις υποχρεώσεις και τις δικαιολογίες τους και να αντιμετωπίσουν όσα πραγματικά αισθάνονται.
Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στα βιβλία της Ali Hazelwood, έτσι κι εδώ η επιστήμη δεν απουσιάζει. Αν και δεν βρίσκεται στο επίκεντρο όσο σε προηγούμενα έργα της, εξακολουθεί να αποτελεί οργανικό κομμάτι της ταυτότητας των χαρακτήρων, υπενθυμίζοντας ότι η συγγραφέας γνωρίζει πολύ καλά τον χώρο στον οποίο τοποθετεί τους ήρωές της. Παράλληλα, συνεχίζει να γράφει διαλόγους γεμάτους χιούμορ και εξυπνάδα, ισορροπώντας αποτελεσματικά τις πιο ανάλαφρες στιγμές με τις πιο συναισθηματικά φορτισμένες.
Συνολικά, το «Προβληματικός καλοκαιρινός έρωτας» είναι ένα romance που χρησιμοποιεί γνώριμα αφηγηματικά μοτίβα, αλλά προσπαθεί να τα προσεγγίσει με μεγαλύτερη συναισθηματική ωριμότητα. Δεν είναι απλώς μια ιστορία για δύο ανθρώπους που ερωτεύονται μέσα σε ένα καλοκαιρινό σκηνικό. Είναι μια ιστορία για την ευθύνη, την αυτογνωσία, την ενηλικίωση και τη δυσκολία να επιτρέψεις στον εαυτό σου να είναι ευτυχισμένος όταν πιστεύεις ότι δεν σου αξίζει. Αν αγαπάτε την Ali Hazelwood για τους ευφυείς διαλόγους, τους σύνθετους χαρακτήρες και το αργό, βασανιστικά όμορφο χτίσιμο της σχέσης των πρωταγωνιστών, τότε το συγκεκριμένο βιβλίο δύσκολα θα σας απογοητεύσει. Είναι ένα από τα πιο ώριμα έργα της μέχρι σήμερα και αποδεικνύει ότι μπορεί να εξελίσσει τη γραφή της χωρίς να χάνει τη χαρακτηριστική της ταυτότητα.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Με ρίζες από την Ιταλία, έζησε στη Γερμανία και την Ιαπωνία πριν εγκατασταθεί στις ΗΠΑ για να πραγματοποιήσει το διδακτορικό της στη Νευροεπιστήμη.
Ήταν καθηγήτρια για περίπου τρία χρόνια όταν αποφάσισε να επικεντρωθεί απολύτως στη συγγραφή.
Όταν δεν γράφει, διαβάζει fanfiction στο AO3, βλέπει σειρές με τις δύο γάτες και τον σύζυγό της, πλέκει ή τρώει γλυκά.
Το πρώτο της βιβλίο, Το θεώρημα της αγάπης, αγάπης κέρδισε αμέσως τις καρδιές των αναγνωστών και έγινε πολύ γρήγορα best seller.

