Γράφει η Γεωργία Κωστοπούλου

 

Η Scarlett St. Clair συνεχίζει να χτίζει τον σύγχρονο μύθο του Άδη και της Περσεφόνης με το «Μοχθηρό άγγιγμα», το τρίτο βιβλίο της σειράς «Άδης και Περσεφόνη». Μετά τα γεγονότα των προηγούμενων βιβλίων, η ιστορία εγκαταλείπει σταδιακά το πλαίσιο ενός καθαρά ερωτικού μυθιστορήματος εμπνευσμένου από την ελληνική μυθολογία και μετατρέπεται σε ένα έργο όπου η πολιτική, οι συμμαχίες των θεών και οι προσωπικές θυσίες αποκτούν ολοένα μεγαλύτερο βάρος.

Η Περσεφόνη και ο Άδης βρίσκονται πλέον ένα βήμα πριν από τον γάμο τους, όμως η απόφασή τους δεν γίνεται αποδεκτή από όλους. Η Δήμητρα, αποφασισμένη να αποτρέψει την ένωση της κόρης της με τον θεό του Κάτω Κόσμου, οδηγείται σε ακραίες ενέργειες που απειλούν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και ολόκληρο τον κόσμο των θνητών. Παράλληλα, οι υπόλοιποι Ολύμπιοι θεοί καλούνται να πάρουν θέση σε μια σύγκρουση που μοιάζει αναπόφευκτη. Αυτή η βασική ιδέα αποτελεί και την κινητήριο δύναμη του βιβλίου, χωρίς να χρειάζεται να γνωρίζει ο αναγνώστης περισσότερες λεπτομέρειες πριν ξεκινήσει την ανάγνωση.

Εκεί που το «Μοχθηρό άγγιγμα» διαφοροποιείται περισσότερο από τους προκατόχους του είναι στο κλίμα της ιστορίας. Αν στα πρώτα βιβλία η προσοχή ήταν στραμμένη κυρίως στην ερωτική ένταση ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές και στην εξέλιξη της σχέσης τους, εδώ το ενδιαφέρον μεταφέρεται σταδιακά στις συνέπειες που έχει αυτή η σχέση για ολόκληρο το θεϊκό οικοδόμημα. Οι προσωπικές αποφάσεις μετατρέπονται σε πολιτικές πράξεις και κάθε επιλογή φαίνεται να έχει αντίκτυπο πολύ μεγαλύτερο από τους ίδιους τους χαρακτήρες.

Η St. Clair εξακολουθεί να αξιοποιεί τη γνωστή συνταγή της. Μεταφέρει τους θεούς της ελληνικής μυθολογίας σε ένα μοντέρνο αστικό περιβάλλον, όπου τα νυχτερινά κλαμπ, τα μέσα ενημέρωσης, οι επιχειρήσεις και η δημόσια εικόνα συνυπάρχουν με την αθανασία, τις κατάρες και τις θεϊκές δυνάμεις. Το συγκεκριμένο πάντρεμα δεν είναι πλέον καινούριο για τον αναγνώστη της σειράς, όμως εδώ λειτουργεί πιο οργανικά. Ο κόσμος δείχνει περισσότερο ολοκληρωμένος και οι συγκρούσεις ανάμεσα στους θεούς αποκτούν μεγαλύτερη συνοχή.

Το δυνατό στοιχείο του βιβλίου παραμένει η Περσεφόνη. Αν και εξακολουθεί να αμφιβάλλει για τον εαυτό της, η εξέλιξή της είναι εμφανής. Δεν είναι πλέον η νεαρή γυναίκα που παρασύρεται από τα γεγονότα, αλλά μια ηρωίδα που καλείται να πάρει δύσκολες αποφάσεις και να αποδεχθεί τις ευθύνες που συνοδεύουν τη δύναμή της. Η πορεία της προς την ενηλικίωση, όχι μόνο ως γυναίκα αλλά και ως θεότητα, αποτελεί ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ιστορίας.

Από την άλλη πλευρά, ο Άδης παραμένει ένας χαρακτήρας που κινείται ανάμεσα στη σκληρότητα και την τρυφερότητα. Η συγγραφέας εξακολουθεί να τον παρουσιάζει ως έναν πανίσχυρο θεό που δεν φοβάται να γίνει αμείλικτος όταν χρειάζεται, αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτει όλο και περισσότερες πτυχές της ευαλωτότητάς του. Η σχέση του με την Περσεφόνη βασίζεται πλέον περισσότερο στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και λιγότερο στο παιχνίδι της έλξης που χαρακτήριζε το πρώτο βιβλίο. Αυτή η μετατόπιση κάνει τη δυναμική τους πιο ώριμη, ακόμη κι αν οι έντονες ερωτικές σκηνές εξακολουθούν να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αφήγησης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες. Οι θεοί του Ολύμπου δεν λειτουργούν απλώς ως διακοσμητικές παρουσίες αλλά ως πρόσωπα με προσωπικά συμφέροντα, φιλοδοξίες και παλιές αντιπαλότητες. Η Δήμητρα ειδικά αποκτά πολύ μεγαλύτερο βάθος από αυτό που ίσως περιμένει κανείς. Χωρίς να δικαιολογούνται οι πράξεις της, η συγγραφέας προσπαθεί να φωτίσει τα κίνητρά της και να δείξει πώς η αγάπη, ο φόβος και η ανάγκη για έλεγχο μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και μια θεά σε καταστροφικές επιλογές.

Θεματικά, το βιβλίο ασχολείται με ζητήματα που ξεπερνούν την ίδια την ερωτική ιστορία. Η ελευθερία της επιλογής απέναντι στις οικογενειακές προσδοκίες, η δύναμη της αυτοδιάθεσης, η ενηλικίωση, η αποδοχή της προσωπικής ταυτότητας και η ευθύνη που συνοδεύει την εξουσία βρίσκονται συνεχώς στο προσκήνιο. Παράλληλα, εξερευνά το κατά πόσο μπορεί κανείς να ξεφύγει από τον ρόλο που του έχουν επιβάλει οι άλλοι, ακόμη κι όταν αυτοί είναι οι ίδιοι του οι γονείς ή η μοίρα.

Αφηγηματικά, η St. Clair διατηρεί τον γρήγορο ρυθμό που χαρακτηρίζει όλα τα βιβλία της σειράς. Τα κεφάλαια διαβάζονται εύκολα και η πλοκή κινείται συνεχώς προς τα εμπρός, χωρίς μεγάλες στάσεις. Παρ’ όλα αυτά, το «Μοχθηρό άγγιγμα» είναι αισθητά μεγαλύτερο σε έκταση και αυτό γίνεται αισθητό σε ορισμένα σημεία, όπου οι διάλογοι ή οι εσωτερικές σκέψεις επαναλαμβάνουν συναισθήματα που έχουν ήδη εκφραστεί. Δεν πρόκειται για κάτι που χαλά συνολικά την εμπειρία, όμως δίνει την εντύπωση ότι μια πιο σφιχτή επιμέλεια θα μπορούσε να κάνει το βιβλίο ακόμη πιο δυνατό.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως, παρότι η σειρά αντλεί την έμπνευσή της από την ελληνική μυθολογία, η συγγραφέας δεν επιχειρεί μια πιστή αναπαράστασή της. Πρόκειται για μια σύγχρονη αναδιήγηση, που χρησιμοποιεί γνωστά μυθολογικά πρόσωπα ως βάση για να αφηγηθεί μια νέα ιστορία. Όσοι αναζητούν ακριβή απόδοση των αρχαίων μύθων πιθανότατα θα απογοητευτούν· όσοι όμως απολαμβάνουν τις δημιουργικές διασκευές και τα mythological retellings θα βρουν εδώ έναν κόσμο με σαφή ταυτότητα και έντονη ατμόσφαιρα.

Το «Μοχθηρό άγγιγμα» λειτουργεί κυρίως ως βιβλίο μετάβασης προς την κορύφωση της σειράς. Επεκτείνει τον κόσμο, αυξάνει το διακύβευμα και προετοιμάζει το έδαφος για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, χωρίς να χάνει τον ρομαντικό πυρήνα που έκανε τη σειρά τόσο δημοφιλή. Η σχέση του Άδη και της Περσεφόνης εξακολουθεί να αποτελεί την καρδιά της ιστορίας, αλλά πλέον πλαισιώνεται από μια πολύ πιο σύνθετη αφήγηση γύρω από την εξουσία, την οικογένεια και τον πόλεμο.

Αν έχεις αγαπήσει τα δύο προηγούμενα βιβλία, δύσκολα δε θα συγκινηθείς από αυτή τη συνέχεια. Η Scarlett St. Clair δείχνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στη διαχείριση του κόσμου που έχει δημιουργήσει και προσφέρει μια ιστορία με περισσότερη ένταση, μεγαλύτερο συναισθηματικό βάθος και αρκετές εξελίξεις που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα. Δεν είναι το πιο άρτιο βιβλίο της σειράς από αφηγηματική άποψη, όμως είναι ίσως εκείνο που κάνει πιο ξεκάθαρο ότι η ιστορία του Άδη και της Περσεφόνης έχει πλέον εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα απλό μυθολογικό romance.

 

Εκδόσεις Μίνωας

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Scarlett St. Clair (Σκάρλετ Κλερ), μπεστ σέλερ συγγραφέας των USA Today και Wall Street Journal, έχει σπουδάσει Βιβλιοθηκονομία και Θεωρία της Επιστήμης. Λατρεύει την Ελληνική μυθολογία, τα αστυνομικά μυθιστορήματα και τη μεταθανάτια ζωή.
Είναι συγγραφέας των Hades x Persephone Saga, Ades Saga, King of battle & blood και When stars come out.
Τα βιβλία της προκάλεσαν φρενίτιδα στους αναγνώστες της και το Σκοτεινό άγγιγμα έγινε τάση στο TikTok. Αμέσως η Scarlett εκτοξεύτηκε στην κορυφή των μπεστ σέλρς κι έτσι ξεκίνησε η ανοδική πορεία της πολυγραφότατης και δημοφιλούς συγγραφέως. Ζει στην Οκλαχόμα μαζί με τον σύζυγό της.
Από τις Εκδόσεις Μίνωας κυκλοφορούν τα βιβλία της τετραλογίας Σκοτεινό άγγιγμα (2024), Ολέθριο άγγιγμα (2025) και Μοχθηρό άγγιγμα (2026).